ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ทางเดินอากาศหายใจส่วนล่างที่อยู่ระหว่างกล่องเสียงกับหลอดลม. (อ. trachea; windpipe).
น. ลมหายใจออก. (ป.; ส. ปฺรศฺวาส).
[อะ-] น. ลมหายใจ, ชีวิต. (ป., ส.).
น. เวลาชั่วกลั้นลมหายใจไว้คราวหนึ่ง.
น. ลม, อากาศ, ลมหายใจ; เทพแห่งลม. (ป., ส.). (ดู พายุ).
ก. รู้สึกว่าหายใจสะดวก.
[-นะ-] น. ลมหายใจเข้าออก ในคำว่า อานาปานัสสติ. (ป., ส.).
น. สัตว์, คน. ว. มีลมหายใจอยู่, ยังเป็นอยู่. (ป.; ส. ปฺราณินฺ).
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงหายใจไม่สะดวก.
น. การหายใจ. (ส. ศฺวสน).
ก. หายใจถี่ด้วยความเหนื่อยหรืออ่อนเพลีย.
น. สัตว์เป็น. ว. มีลมหายใจ. (ป.; ส. ปฺราณภูต).