ค้นเจอ 9,771 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กลิกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สาวไส้ให้กากิน

(สำ) ก. นำความลับของฝ่ายตนไปเปิดเผยให้คนอื่นรู้เป็นการประจานตนหรือพรรคพวกของตน.

กาแล

(ถิ่น-พายัพ) น. ชื่อไม้เครื่องเรือนที่ต่อจากปั้นลมทั้ง ๒ ด้านไปไขว้กัน อยู่ตอนบนสุดของหลังคาที่ยื่นจากหน้าจั่ว อาจสลักลวดลายตามแต่จะเห็นงาม, เรียก กะแล หรือ แกแล ก็มี.

ตูมกา

น. ชื่อไม้ต้น ๒ ชนิดในสกุล Strychnos วงศ์ Strychnaceae คือ ตูมกาขาว หรือ มะตึ่ง (S. nux-blanda A.W. Hill) เมล็ดไม่เป็นพิษ, และ ตูมกาแดง หรือ แสลงใจ (S. nux-vomica L.) เมล็ดเป็นพิษ.

ผลมูลกา

ลูกขี้กา

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

กากะ

(แบบ) น. กา (นก). (ป., ส.).

กาศยปิ

[[ครุฑ]], บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา

คำนาม

ตาลิปัตรบังเพลิง

น. ตาลปัตรบังเพลิง. (ดูใน ตาล).

กาลี

ว. ชั่วร้าย, เสนียดจัญไร. (ส. กลิ).

พรากลูกนกลูกกา,พรากลูกนกฉกลูกกา

(สำ) ก. ทำให้ลูกพลัดพรากจากพ่อแม่.

กง

น. ปลามังกง. (ประถม ก กา ในจินดามณี).

เกี๋ยง

(ถิ่น-พายัพ) ก. ขีดกา, ขีดไขว้.

ปล่อยนกปล่อยกา

(สำ) ก. ปล่อยให้เป็นอิสระ, ไม่เอาผิด, ปล่อยให้พ้นจากความผูกพัน, ปล่อยลูกนกลูกกา ก็ว่า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ