ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. นำความลับของฝ่ายตนไปเปิดเผยให้คนอื่นรู้เป็นการประจานตนหรือพรรคพวกของตน.
(ถิ่น-พายัพ) น. ชื่อไม้เครื่องเรือนที่ต่อจากปั้นลมทั้ง ๒ ด้านไปไขว้กัน อยู่ตอนบนสุดของหลังคาที่ยื่นจากหน้าจั่ว อาจสลักลวดลายตามแต่จะเห็นงาม, เรียก กะแล หรือ แกแล ก็มี.
น. ชื่อไม้ต้น ๒ ชนิดในสกุล Strychnos วงศ์ Strychnaceae คือ ตูมกาขาว หรือ มะตึ่ง (S. nux-blanda A.W. Hill) เมล็ดไม่เป็นพิษ, และ ตูมกาแดง หรือ แสลงใจ (S. nux-vomica L.) เมล็ดเป็นพิษ.
ลูกขี้กา
สัตว์และเบ็ดเตล็ด
(แบบ) น. กา (นก). (ป., ส.).
[[ครุฑ]], บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา
คำนาม
น. ตาลปัตรบังเพลิง. (ดูใน ตาล).
ว. ชั่วร้าย, เสนียดจัญไร. (ส. กลิ).
(สำ) ก. ทำให้ลูกพลัดพรากจากพ่อแม่.
น. ปลามังกง. (ประถม ก กา ในจินดามณี).
(ถิ่น-พายัพ) ก. ขีดกา, ขีดไขว้.
(สำ) ก. ปล่อยให้เป็นอิสระ, ไม่เอาผิด, ปล่อยให้พ้นจากความผูกพัน, ปล่อยลูกนกลูกกา ก็ว่า.