ค้นเจอ 65 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กรภู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กรสาปน,กรสาปน์

[กฺระสาบ] (แบบ) น. กระษาปณ์ เช่น แลพราหมณ์น้นนได้ทองร้อยกรสาปน เปนลาภด้วยเดอรขอทานทุกวันวารแก่มหาชนทงงหลายบมิขาดเลย. (ม. คำหลวง ชูชก). (ส. การฺษาปณ).

ภรู

[พฺรู] น. คิ้ว. (ส. ภฺรู; ป. ภู).

ภูษิต

ก. ประดับ, แต่ง. (ส.; ป. ภูสิต).

พระนขา , พระกรชะ

เล็บ

ร่างกาย

กระลุมพาง

น. กลองหน้าเดียว, โบราณเขียนเป็น กรลุมพาง ก็มี.

ภูษณ,ภูษณ-

[พูสะนะ-] น. เครื่องประดับ. (ส.; ป. ภูสน).

เวสภู

[เวดสะ-] น. พระนามของพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง. (ป. เวสฺสภู).

ศูกร

[-กอน] น. หมู. (ส.; ป. สูกร).

ข้อพระกร , ข้อพระหัตถ์

ข้อมือ

ร่างกาย

ภูษา

น. เครื่องนุ่งห่ม, ผ้าทรง. (ส.; ป. ภูสา ว่า เครื่องประดับ).

กรรมกร

[กำมะกอน] น. คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน. (ส. กฺรม = การงาน + กร = ผู้ทำ; ป. กมฺม + กร).

กระลึง

(โบ) ก. จับ, ถือ, เช่น ชดกรกระลึงกุมแสง. (ลอ).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ