ค้นเจอ 224 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ว.ร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มิ

ว. ไม่ เช่น มิทราบ มิควร มิบังอาจ.

หะแห้น

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

เลอลบ

(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.

ยาน

ว. อาการที่หย่อนลงหรือห้อยลงกว่าระดับที่ควรมีควรเป็นตามปรกติ.

วรงค์

[วะรง] น. “ส่วนสำคัญของร่างกาย” คือ หัว. (ส. วร + องฺค).

สระสม

[สฺระ-] (วรรณ) ว. สวย เช่น พิศดูคางสระสม. (ลอ).

สู

(วรรณ) ว. อาย เช่น มาเดียวเปลี่ยวอกอ้า อายสู. (ตะเลงพ่าย).

วรดนู

[วะระดะ-, วอระดะ-] น. หญิงงาม. (ส. วรตนุ).

กระแตวับ

(วรรณ) ก. หน้าเป็น เช่น แต่ล้วนตัวตอแหลกระแตวับ. (อภัย).

วัณณะ

(แบบ) น. สี, ผิว; ชนิด, อย่าง. (ป.; ส. วรฺณ). (ดู วรรณ-, วรรณะ).

กระวัด

[-หฺวัด] (กลอน) แผลงมาจาก กวัด เช่น เฉวียงหัตถ์กระวัดวรธนู. (สรรพสิทธิ์).

ราชวโรงการ

[-วะโรงกาน] น. คำสั่งของพระราชา. (ป. ราช + วร + ข. โองฺการ).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ