ค้นเจอ 29 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ล่อง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เฉาะปล่อง

ก. ทำให้เป็นช่องไป.

ชระลอง,ชระล่อง

[ชฺระ-] น. ทางล่อง, ซอกเขา, ลำธาร, เช่น ผู้ชระลองล่วงห้วงมหรรณพ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

ตกล่องปล่องชิ้น

(สำ) ก. ตัดสินใจที่จะร่วมมือหรือร่วมชีวิตด้วย.

ทั้งขึ้นทั้งล่อง

(สำ) ว. มีความเกี่ยวข้องด้วยเสมอ ไม่พ้นไปได้ (มักใช้ในทำนองไม่ดี).

นกอยู่ในปล่อง

น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์อาศเลษา มี ๕ ดวง, ดาวเรือน หรือ ดาวอสิเลสะ ก็เรียก.

ปล่อง

[ปฺล่อง] น. ช่องหรือรูที่ทะลุขึ้นจากพื้นดิน เช่น ปล่องงู ปล่องหนู, สิ่งที่เป็นช่องกลวงคล้ายท่อตั้งตรงขึ้นไปสำหรับควันขึ้นหรือรับลม, ช่องที่ทะลุขึ้นจากถํ้า.

พูดคล่องเหมือนล่องน้ำ

(สำ) ก. พูดไม่ติดขัด เช่น สารพัดพูดคล่องเหมือนล่องนํ้า. (ไกรทอง), พูดคล่องเป็นล่องนํ้า ก็ว่า.

ลมล่อง

น. ลมที่พัดมาตามลำนํ้า.

ล่อง

น. ช่องตามพื้นที่ทำไว้สำหรับให้สิ่งของลอดลงได้. ก. ลงมาตามนํ้า เช่น ล่องเรือ ล่องแพ, ไปตามลม เช่น ล่องลม; โดยปริยายหมายความว่า ด้นดั้นไป เช่น ล่องป่า ล่องไพร. ว. อาการที่แล่นไปตามทางจากเหนือลงใต้ เช่น รถล่อง ขาล่อง.

ล่องแก่ง

ก. ไปด้วยเรือหรือแพฝ่าแก่งลงมา.

ล่องจวน

น. ผ้ายกมีลายที่ชาย ท้องพื้นปูม เรียกว่า ล่องจวน, ถ้ามีริ้ว เรียกว่า ล่องจวนริ้ว.

ล่องชาด

ก. ลงชาด, ทาชาดลงในระหว่างสิ่งที่ทาทองหรือปิดทองแล้ว.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ