ค้นเจอ 21 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ล่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แล่ง

น. มาตราตวงตามวิธีประเพณีของไทยโบราณ ๒ จังออน = ๑ แล่ง และ ๒ แล่ง = ๑ ทะนาน.

แล่ง

น. รังกระสุน, ที่เก็บลูกกระสุนดินดำหรือลูกศร.

แล่ง

ก. ผ่า, ทำให้แตก, เช่น แล่งมะพร้าว; รีดเป็นเส้นบาง ๆ เช่น แล่งเงิน แล่งทอง. ว. เรียกเงินหรือทองที่รีดเป็นเส้นบาง ๆ ว่า เงินแล่ง ทองแล่ง.

โล่ง

ว. มีลักษณะว่าง เตียน ไม่มีอะไรกีดกั้นหรือปิดบัง เช่น ที่โล่ง ป่าถูกตัดต้นไม้เสียโล่ง, ที่เปิดตลอดไม่มีอะไรกีดกั้นหรือปิดบัง เช่น ห้องโล่ง, โดยปริยายหมายความว่า ปราศจากอุปสรรค เช่น เปิดทางโล่งแล้ว.

สะพายแล่ง

ว. ลักษณะที่ถูกฟันขาดเฉียงบ่า เรียกว่า ขาดสะพายแล่ง, ตะพายแล่ง ก็ว่า.

หลักแหล่ง

น. ที่ซึ่งอยู่ประจำ เช่น ทำงานเป็นหลักแหล่ง ตั้งบ้านเรือนเป็นหลักแหล่ง.

แหล่ง

[แหฺล่ง] น. ถิ่น, ที่อยู่, บริเวณ, ศูนย์รวม, บ่อเกิด, แห่ง, ที่.

อีแล่ง

น. หม้อขนาดใหญ่คล้ายหม้อแกง สำหรับหมักส่าเหล้า.

พระมหาสังวาล

สร้อยตัว, สร้อยยาวสวมสะพายแล่ง

เครื่องประดับ


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ