ค้นเจอ 19 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แพะ

น. ชื่อสัตว์เคี้ยวเอื้องชนิด Capra hircus ในวงศ์ Bovidae เป็นสัตว์กีบคู่ขนาดกลาง มีความอดทน แข็งแรง และทนทานต่อโรคได้ดีกว่าสัตว์กีบคู่อื่น ๆ สามารถปีนป่ายที่สูงโดยเฉพาะโขดหินหรือภูเขาได้ดี ขนหยาบสีดำ ขาว หรือนํ้าตาล มีเขา ๑ คู่ ตัวผู้มีเครา หางสั้น; ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์เชษฐา มี ๑๔ ดวง, ดาวงาช้าง ดาวช้างใหญ่ ดาวคอนาค หรือ ดาวเชษฐะ ก็เรียก.

แพะ

น. ป่าแพะ. (ดู ป่าแพะ).

สรพะ

[สะระพะ] ว. เสียงดัง, เอ็ดอึง. (ป.; ส. ศรว).

สัพ,สัพพะ

ว. สรรพ, ทุกสิ่ง, ทั้งปวง, ทั้งหมด. (ป. สพฺพ; ส. สรฺว).

อพพะ

[อะพะพะ] น. ชื่อจำนวนนับอย่างสูง เท่ากับโกฏิยกกำลัง ๑๑. (ป.).

มะเขือเผา

มะเขือกะหำแพะ

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

รพ,รพะ,รพา

[รบ, ระพะ, ระพา] น. เสียงร้อง, เสียงดัง, เสียงเอิกเกริก. (ป., ส. รว).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ