ค้นเจอ 4,157 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เดินทางไปที่ไกล-ๆ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทุรกันดาร

ว. ที่ไปมาลำบากมาก, ที่ห่างไกลความเจริญ.

นู้น

(ปาก) ว. ใช้ประกอบนามที่อยู่ไกลออกไป.

ปลายอ้อปลายแขม

(สำ) ว. ที่ยังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้, ที่ยังอยู่ห่างไกล.

ลิบลับ

ว. พ้นสายตาไป เช่น อยู่เสียไกลลิบลับ.

วิทูร

ว. ไกล, ห่าง, พ้นออกไป. (ป., ส.).

สุดขอบฟ้า

ว. ไกลมากที่สุด เช่น ต่อให้หนีไปอยู่สุดขอบฟ้า ก็จะตามให้พบ, สุดหล้าฟ้าเขียว ก็ว่า.

กะป้ำกะเป๋อ

ว. เลอะ ๆ เทอะ ๆ, หลง ๆ ลืม ๆ, ป้ำเป๋อ หรือ ป้ำ ๆ เป๋อ ๆ ก็ว่า.

ปะกาปะกัง

ว. เก้ ๆ กัง ๆ, งก ๆ เงิ่น ๆ.

ค่อย,ค่อย,ค่อย ๆ,ค่อย ๆ

ว. ใช้ประกอบหลังนามหรือกริยา หมายความว่า ไม่ดัง, เบา, เช่น เสียงค่อย พูดค่อยเดินค่อย ๆ อย่าลงส้น; ไม่แรง, เบามือ, เช่น นวดค่อย ๆ จับค่อย ๆ.

ค่อย,ค่อย,ค่อย ๆ,ค่อย ๆ

ว. ใช้นำหน้ากริยาหมายความว่า ไม่รีบร้อน, อย่างระมัดระวัง, ช้า ๆ, เช่น ค่อยคิดค่อยทำ ค่อย ๆ เดิน.

โตง ๆ เตง ๆ

ว. กะโตงกะเตง.

แปลบ,แปลบ ๆ,แปล๊บ,แปล๊บ ๆ

[แปฺลบ] ว. ปลาบ, แวบ, วาบ, (ใช้แก่แสงสว่าง) เช่น ฟ้าแลบแปลบ; อาการที่รู้สึกเจ็บแวบแล่นเข้าไปในกาย, อาการที่รู้สึกวาบเข้าไปในหัวใจ, อาการที่สะดุ้งวับขึ้น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ