ค้นเจอ 1,019 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าแบ้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.

เจ้าหน้า,เจ้าหน้าเจ้าตา

น. ผู้ชอบทำเอาหน้า, ผู้ชอบเสนอหน้าเข้าไปทำธุระให้คนอื่นโดยเขาไม่ได้ขอร้อง.

นิ่ว

ก. ทำหน้าย่นขมวดคิ้วแสดงความโกรธหรือเจ็บปวดเป็นต้น. ว. มีสีหน้าเช่นนั้น ในคำว่า หน้านิ่ว.

อภิมุข

น. หัวหน้า เช่น เสนาภิมุข = หัวหน้าทหาร. ว. หันหน้าตรงไป, ตรงหน้า. (ป., ส.).

กถามุข

น. เบื้องต้นของเนื้อเรื่อง. (ป.; ส. -มุข ว่า หน้า).

กระลุมพาง

น. กลองหน้าเดียว, โบราณเขียนเป็น กรลุมพาง ก็มี.

แข่ง

ก. ชิงเอาชนะกัน, ชิงดี, ชิงขึ้นหน้า.

ค้อนควัก

ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.

คาบ

น. พื้นหน้าเรียบ เช่น ราบคาบ. (ไทยขาว).

แง

น. เรียกส่วนของหน้าตรงหว่างคิ้วว่า หน้าแง.

จตุรมุข

(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

จัตุรพักตร์

ว. จตุรพักตร์, “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ