ค้นเจอ 1,412 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สี่แก่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหวอะ,เหวอะหวะ

[เหฺวอะหฺวะ] ว. กว้างใหญ่และลึก (ใช้แก่แผล).

โหมกูณฑ์

น. พิธีพราหมณ์เกี่ยวแก่การบูชาไฟ. (ส.).

อกสามศอก

ว. มีร่างกายกำยำล่ำสัน, แข็งแรง, (ใช้แก่ผู้ชาย).

อมมือ

ว. ไม่เดียงสา (ใช้แก่เด็ก) ในคำว่า เด็กอมมือ.

อ้อมแอ้ม,อ้อมแอ้ม ๆ,อ้อม ๆ แอ้ม ๆ

ว. ไม่ฉะฉาน, ไม่ชัดเจน, ไม่เต็มปาก, (ใช้แก่กริยาพูด).

อะลุ่มอล่วย,อะลุ้มอล่วย

[-อะหฺล่วย] ก. ปรองดองกัน, ผ่อนหนักผ่อนเบาให้แก่กัน.

อาสนศาลา

น. โรงฉันอาหาร (ใช้แก่พระสงฆ์).

ทรงพระเครื่องใหญ่

(ราชา) ก. ตัดผม (ใช้แก่พระเจ้าแผ่นดิน).

โคแก่ชอบกินหญ้าอ่อน

(สำ) น. ชายสูงอายุที่ชอบผู้หญิงรุ่นสาว.

หมากหน้าแก่,หมากหน้าฝาด

น. ผลหมากอย่างดี เมื่อผ่าสดจะเห็นว่ามีเนื้อมาก สีออกส้มหรือน้ำตาลแดง มีวุ้นน้อย หน้าหมากมียางเยิ้มเป็นมัน มีลายเส้นในเนื้อมาก รสฝาด.

สมณสารูป

ว. ที่สมควรแก่พระ (ใช้แก่กิริยามารยาทเป็นต้น). น. กิริยามารยาทเป็นต้นที่สมควรแก่สมณะ เช่น ภิกษุพูดจาควรมีสมณสารูป. (ป. สมณสารุปฺป).

ก้าวเฉียง

ก. เดินเป็นฟันปลา (ใช้แก่การแล่นเรือ); โดยปริยายใช้แก่การพูดไม่ตรงหรือพูดเลี่ยง เช่น นงลักษณ์แกล้งกล่าวก้าวเฉียง. (อิเหนา).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ