ค้นเจอ 716 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สิรกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปรสิต,ปรสิต-

[ปะระสิด, ปะระสิดตะ-] น. (แพทย์) สัตว์พวกพยาธิที่อาศัยอยู่ในมนุษย์และสัตว์; (เกษตร) ตัวเบียน เช่น กาฝาก. (อ. parasite).

ศศิ,ศศิ,ศศิน,ศศี

[สะสิ, สะสิน, สะสี] น. “ซึ่งมีกระต่าย” คือ ดวงจันทร์. (ส.).

ศิโรเวฐน์

น. ผ้าโพก. (ส. ศิโรเวษฺฏ, ศิโรเวษฺฏน; ป. สิโรเวน).

สรีสฤบ

[สะรีสฺริบ] น. สัตว์เลื้อยคลาน, งู. (ส.; ป. สิรึสป).

พนจร,พนจรก

[พะนะจอน, พะนะจะรก] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ป., ส. วนจร, วนจรก).

อันแถ้ง

(กลอน) ว. งามอ้อนแอ้น, เขียนเป็น อรรแถ้ง ก็มี เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง. (ลอ).

สิกขากาม,สิกขากาม-

[-กามะ-] ว. ผู้ใคร่ต่อการศึกษา, ผู้นับถือข้อบัญญัติโดยเคร่งครัด, สิกขกาม ก็ว่า เช่น สิกขกามบุคคล หมายถึง บุคคลที่ใคร่ต่อการศึกษา. (ป.).

ทันตแพทย์

[ทันตะ-] น. แพทย์ผู้มีหน้าที่ตรวจรักษาโรคทางฟัน เหงือก ขากรรไกร และโรคภายในช่องปาก.

กระลาศรี

น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).

กันแซง

น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).

กุฎาธาร

น. ยอด เช่น กุฎาธารธาษตรี. (ยอพระเกียรติ ร. ๒).

โกหวา

[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ