ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิมะ-] (โบ) ว. รักยิ่ง.
น. พระนิพพาน. (ป. วิวฏฺฏ).
[เวสะ-] น. ความไม่เสมอกัน. (ป. วิสม).
[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).
[นะหารุ] (แบบ) น. เส้น, เอ็น. (ป.; ส. สฺนายุ).
[ผะรุสะ-, ผะรุดสะ-] ว. หยาบ, หยาบคาย. (ป.).
[สะรุติ] น. สิ่งที่ได้ยิน, กิตติศัพท์; พระเวท. (ส.).
น. โรคอย่างหนึ่งเกิดที่ลูกตา ทำให้ตาพิการมองอะไรไม่เห็นชัดเจน หรืออาจทำให้ตาบอดได้ มีหลายชนิด.
ก. อาการของตาที่ประสบรูป, ปรากฏแก่ตา, ปรากฏแก่ใจ, คิดรู้.
[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยอำนาจแห่งจิต เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ ปัญญาวิมุติ. (ป. เจโตวิมุตฺติ).
[วิกเขบ, วิกเขปะ] น. การเคลื่อนหรือแกว่งไปมา. (ป.; ส. วิกฺเษป).
น. มิ่งขวัญดวงตา, สิ่งที่เห็นเป็นที่เจริญตา.