ค้นเจอ 826 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "รำคาญใจ,หัวเสีย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตอแย

ก. ยั่วให้เกิดความรำคาญหรือให้โกรธ, สนใจ, (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าไปตอแยด้วย.

มรานควาน

[มะรานคฺวาน] ก. รบกวน, ทำให้รำคาญ. (ข. เมฺรญคงฺวาล).

มารุมมาตุ้ม

ว. มะรุมมะตุ้ม, กลุ้มรุมทำให้เกิดรำคาญ, เช่น เจ้าหนี้มามารุมมาตุ้มทวงหนี้กันใหญ่.

วิเวก

ว. เงียบสงัดทำให้รู้สึกเปล่าเปลี่ยวใจ, เงียบสงัดทำให้รู้สึกวังเวงใจ, เช่น อยู่ในวิเวก รู้สึกวิเวกวังเวงใจ. (ป.).

ใจยักษ์

ว. มีใจดุร้าย, มีใจอำมหิต, บางทีก็ใช้คู่กับ ใจมาร เป็น ใจยักษ์ใจมาร.

ตบหัวลูบหลัง

(สำ) ก. ทำหรือพูดให้กระทบกระเทือนใจในตอนแรกแล้วกลับทำหรือพูดเป็นการปลอบใจในตอนหลัง.

มอน

น. ใจกลาง, ส่วนสำคัญ, เช่น มอนไข่ คือ ไข่แดง. ว. สนุก, เพราะ, หวาน, เช่น ใจมอน = ใจหวาน, ใจดี.

อัปฏิฆะ

[อับปะติคะ] ว. ไม่ระคายใจ, ไม่เคืองใจ, ไม่แค้นเคือง. (ป. อปฺปฏิฆ).

กรมกรอม

ก. ระทมใจจนเหี่ยวแห้ง, ตรมตรอม ก็ว่า.

กล้าได้กล้าเสีย

ว. ใจป้ำ, ใจเป็นนักเลง, ไม่กลัวขาดทุน.

กีดหน้าขวางตา

ก. เกะกะขัดขวางทำให้เขาไม่สะดวกใจ.

ไข้ใจ

น. ความระทมใจเนื่องจากผิดหวังในความรักเป็นต้น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ