ค้นเจอ 439 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปะดาบ,ฟันดาบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มอญ

น. ชื่อเพลงไทยจำพวกหนึ่ง มีชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่า มอญ เช่น มอญรำดาบ มอญชมจันทร์ มอญครวญ.

ทองรูปพรรณ

[-รูบปะพัน] น. ทองคำที่ทำสำเร็จเป็นเครื่องประดับและของใช้ต่าง ๆ.

ปกีรณัม

[ปะกีระนำ] ก. จำแนกหรือกระจายออกไป. (ส. ปฺรกีรณมฺ).

ปฏิสวะ

[ปะติดสะวะ] (แบบ) น. การฝืนคำรับ, การรับแล้วไม่ทำตามรับ. (ป. ปฏิสฺสว).

ปดิวรัดา

[ปะดิวะรัดดา] น. ภริยาที่ซื่อสัตย์และภักดีต่อสามี. (ส. ปติวรฺตา).

ปรเมศวร์

[ปะระเมด] น. ผู้เป็นใหญ่ยิ่ง คือ พระอิศวร. (ส.).

ปรเมหะ

[ปะระ-] น. ชื่อคัมภีร์หมอว่าด้วยโรคเกิดแต่นํ้าเบา (น้ำปัสสาวะ).

ปริพัตร

[ปะริพัด] ก. บริพัตร. (ป. ปริวตฺต; ส. ปริวรฺต).

ปริมณฑล

[ปะริมนทน] น. วงรอบ; ความเรียบร้อย เช่น นุ่งห่มให้เป็นปริมณฑล. (ป.).

ปริยัติ

[ปะริยัด] น. การเล่าเรียนพระไตรปิฎก. (ป. ปริยตฺติ).

ปริยัติธรรม

[ปะริยัดติทำ] น. ธรรมที่จะต้องเล่าเรียนได้แก่พระไตรปิฎก.

ปริษัท

[ปะริสัด] น. บริษัท. (ส. ปริษทฺ; ป. ปริส).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ