ค้นเจอ 6,684 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประสิตา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วร

[วะระ-, วอระ-] น. พร; ของขวัญ. ว. ยอดเยี่ยม, ประเสริฐ, เลิศ. (ป., ส.).

กรณีย-

[กะระ-, กอระ-] น. กิจ. ว. อันควรทำ, อันพึงทำ. (ป.).

กรณีย์

[กะระ-, กอระ-] น. กิจ. ว. อันควรทำ, อันพึงทำ. (ป.).

กรณียะ

[กะระ-, กอระ-] น. กิจ. ว. อันควรทำ, อันพึงทำ. (ป.).

วร-

[วะระ-, วอระ-] น. พร; ของขวัญ. ว. ยอดเยี่ยม, ประเสริฐ, เลิศ. (ป., ส.).

ศิรประภา

น. รัศมีที่พวยพุ่งขึ้นจากศีรษะของผู้ศักดิ์สิทธิ์และพระพุทธรูป. (ส.; ป. สิรปภา).

กินน้ำตาต่างข้าว

(สำ) ก. ร้องไห้เศร้าโศกจนไม่เป็นอันกิน.

ขายหูขายตา

(แบบ) ก. ได้ยินได้เห็นแล้วรู้สึกอายไม่อยากฟังไม่อยากเห็น เช่น ดอกขายหูขายตา ดอกบนำพารู้. (ลอ), ใช้ว่า ไขหูไขตา ก็มี.

ไขหูไขตา

ก. ได้ยินได้เห็นแล้วรู้สึกอายไม่อยากฟังไม่อยากเห็น, ขายหูขายตา ก็ว่า.

ตาบอดสอดตาเห็น

(สำ) อวดรู้ในเรื่องที่ตนไม่รู้.

ตาลิปัตรบังเพลิง

น. ตาลปัตรบังเพลิง. (ดูใน ตาล).

เตรตา

[เตฺร-] น. ด้านของลูกสกาที่มี ๓ แต้ม. (ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ