ผลการค้นหา

กระดูกข้อมือ* *กระดูกข้อมือ *กระดูกข้อมือ*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 807 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกข้อมือ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สาหัตถ,สาหัตถ-,สาหัตถิก,สาหัตถิก-

[-ถะ-, -ถิกะ-] ว. ที่ทำด้วยมือของตนเอง. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

หัสต์

[หัด] น. หัตถ์, มือ. (ส.; ป. หตฺถ).
 พจนานุกรมไทย

หางยาม

น. หางคันไถตอนที่มือถือ.
 พจนานุกรมไทย

มะเหงก

[-เหฺงก] น. ด้านหลังของข้อนิ้วมือที่งอเข้าด้วยกัน ใช้สำหรับเขกหรือชูให้ประกอบคำกล่าวแสดงความโกรธเป็นต้น เช่น ใช้มะเหงกเขกหัว ให้มะเหงก.
 พจนานุกรมไทย

สมสัก

(โบ) น. เรียกชายที่มีอายุตั้งแต่ ๑๘ ปี นับว่าเป็นชายฉกรรจ์ควรจะสักข้อมือประจำการรับราชการแผ่นดินว่า เลกสมสัก.
 พจนานุกรมไทย

ขมอง

[ขะหฺมอง] (ปาก) น. สมอง เช่น ปวดขมอง. (ข. ขฺมง ว่า ไขในกระดูก).
 พจนานุกรมไทย

บรมอัฐิ

น. กระดูกพระมหากษัตริย์หรือพระบรมราชวงศ์ชั้นสูง.
 พจนานุกรมไทย

ผุ

ก. กร่อนอย่างฟันผุ, ร่วนหรือยุ่ย เช่น กระดูกผุ ไม้ผุ.
 พจนานุกรมไทย

ลิ้นปี่

น. ส่วนปลายล่างของกระดูกอกที่ย้อยลงมาในผนังหน้าท้องส่วนบน.
 พจนานุกรมไทย

บงกชกร

[-กดชะกอน] (กลอน) น. มือมีรูปอย่างดอกบัวตูม, กระพุ่มมือ, มือ เช่น กระพุ่มบงกชกร. (เพชรมงกุฎ).
 พจนานุกรมไทย

พยุงปีก

ก. ประคองแขนพยุงไปด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งโอบรอบหลังไปสอดใต้รักแร้ของผู้ถูกพยุง.
 พจนานุกรมไทย

ไม้คมแฝก

น. อาวุธชนิดหนึ่ง ทำด้วยไม้เนื้อแข็ง ลักษณะเป็นท่อนยาวประมาณ ๑ ศอก ปลายหน้าตัดมีลักษณะเป็นเหลี่ยมอย่างขนมเปียกปูน ด้านมือจับจะลบเหลี่ยมออกและมีเชือกร้อยสำหรับคล้องข้อมือจับ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด