ผลการค้นหา

วีริยา* *วีริยา *วีริยา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,053 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "วีริยา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริภุญช์

[ปะริพุน] ก. กิน. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ปริหาน

[ปะริ-] น. ความเสื่อมรอบ, ความเสื่อมทั่วไป. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

รึกต์

ว. ว่าง, เปล่า. (ส. ริกฺต; ป. ริตฺต).
 พจนานุกรมไทย

ต้นปาริฉัตร, ต้นปาริชาติ

ต้นทองกวาว, ต้นทองหลาง

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ลางเนื้อชอบลางยา

น. ยาอย่างเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง; (สำ) ของสิ่งเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

ญาณวิทยา

[ยานะวิดทะยา, ยานนะวิดทะยา] น. ปรัชญาสาขาหนึ่งว่าด้วยกำเนิดลักษณะและความถูกต้องแห่งความรู้ ตลอดจนวิธีหาความรู้. (อ. epistemology).
 พจนานุกรมไทย

ปัจยาการ

[ปัดจะยา-] (แบบ) น. อาการที่เป็นเหตุต่อเนื่องกัน คือ ปฏิจจสมุปบาท. (ป. ปจฺจยาการ).
 พจนานุกรมไทย

ปฏิภาณกวี

[ปะติพานนะกะวี, ปะติพานกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการใช้ปฏิภาณแต่งกลอนสด.
 พจนานุกรมไทย

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).
 พจนานุกรมไทย

เบญจเพส

ว. ยี่สิบห้า เช่น อายุถึงเบญจเพส. (ป. ปญฺจวีส).
 พจนานุกรมไทย

พิระ

น. ผู้เพียร, ผู้กล้า, นักรบ. (ป., ส. วีร).
 พจนานุกรมไทย

วีรชน

[วีระชน] น. ผู้ที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด