ค้นเจอ 341 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พระเจ้าแผ่นดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ธาตรี

[ทาตฺรี] (แบบ) น. แผ่นดิน, โลก, ในบทกลอนใช้ว่า ธาษตรี ก็มี. (ส.).

ธาษตรี

[ทาดตฺรี] (กลอน) น. แผ่นดิน, โลก. (ส. ธาตฺรี).

ปฐพี

[ปะถะ-, ปัดถะ-] น. แผ่นดิน. (ป. ปวี).

ปถพี

[ปะถะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ปฺฤถวี; ป. ปวี).

ไผทโกรม

[-โกฺรม] น. แผ่นดินตํ่า หมายความว่า ใต้หล้า คือ พื้นโลกเรานี้.

พสุนธรา

[พะสุนทะ-] น. แผ่นดิน. (ป. วสุนฺธรา; ส. ).

เมทนี,เมทินี

[เมทะ-] น. แผ่นดิน. (ป. เมทนี, เมทินี; ส. เมทินี).

ริบทรัพย์

ก. ยึดเอาทรัพย์มาเป็นของแผ่นดิน เช่น ถูกริบทรัพย์โดยคำสั่งศาล.

วสุนธรา

[-สุนทะ-] น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).

วสุมดี

[-สุมะ-] น. โลก, แผ่นดิน. (ป., ส. วสุมตี).

เสนียด

[สะเหฺนียด] ว. จัญไร, อัปมงคล, เช่น อย่าทำตัวเป็นเสนียดแผ่นดิน.

หัวแหลม

[-แหฺลม] น. ปลายแห่งแผ่นดินที่ยื่นออกไปในนํ้า. ว. ฉลาดหลักแหลม.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ