ผลการค้นหา

ขี้ช้าง* *ขี้ช้าง *ขี้ช้าง*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 500 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โดดแล่น

น. ชื่อช้างศึกพวกหนึ่ง มีหน้าที่ขับไล่ข้าศึก.
 พจนานุกรมไทย

ตะพานช้าง

น. สะพานที่ทำแข็งแรงสำหรับให้ช้างข้ามในสมัยโบราณ.
 พจนานุกรมไทย

ปกกระพอง

น. เครื่องปกส่วนที่นูนเป็นปุ่ม ๒ ข้างหัวช้าง.
 พจนานุกรมไทย

หัสดิน,หัสดี

[หัดสะ-] น. ช้าง. (ส. หสฺตินฺ, หสฺติ; ป. หตฺถี).
 พจนานุกรมไทย

อังกุศ

[-กุด] น. ขอเหล็กอย่างขอสับช้าง. (ส.; ป. องฺกุส).
 พจนานุกรมไทย

บ้องหู

น. ช่องหู, รูหู, เช่น ขี้หูเต็มบ้องหู.
 พจนานุกรมไทย

เป็นอัตรา

(ปาก) ว. เป็นปรกติ, เป็นประจำ, เช่น ขยันเป็นอัตรา ขี้เกียจเป็นอัตรา.
 พจนานุกรมไทย

อุจจาร,อุจจาร-,อุจจาระ

[อุดจาระ-] น. ขี้, (ปาก) อึ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ขอช้าง

น. ขอเหล็กมีด้าม สำหรับสับช้าง, ขอช้างที่มีปลายโค้งใช้ในพิธีช้าง เรียกว่า ขอเกราะ, ขอช้างที่ปลายเป็นยอดปิ่น เรียกว่า ขอปิ่น.
 พจนานุกรมไทย

คชลักษณ์

น. รูปพรรณสัณฐานของช้างต่าง ๆ ซึ่งดีและชั่ว, ประเภทตำราแสดงรูปพรรณสัณฐานของช้างต่าง ๆ ซึ่งดีและชั่ว ถ้าได้ไว้จะให้คุณหรือโทษแก่เจ้าของ.
 พจนานุกรมไทย

ปาลิไลยก์

น. ชื่อป่าแห่งหนึ่งที่พระพุทธเจ้าเสด็จอาศัยอยู่ และเป็นชื่อช้างซึ่งอยู่ในที่นั้นด้วย; พระพุทธรูปปางหนึ่ง มีรูปช้างและลิงอยู่ด้วย เรียกว่า ปางพระปาลิไลยก์. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวมาปิด

(สำ) น. ความชั่วหรือความผิดร้ายแรงที่คนรู้ทั่วกันแล้ว จะปิดอย่างไรก็ไม่มิด.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด