ผลการค้นหา

ขาหน้า* *ขาหน้า *ขาหน้า*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,317 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขาหน้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พับเพียบ

ว. อาการที่นั่งพับขาให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.
 พจนานุกรมไทย

ต้นพระหนุ

ขากรรไกร ขากรรไตร หรือขาตะไกร

ร่างกาย

ลิงลม

น. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิด Nycticebus coucang ในวงศ์ Lorisidae หางสั้นมาก นิ้วชี้ของขาหน้าเล็กมากดูคล้ายติ่ง นิ้วชี้ของขาหลังมีเล็บยาวปลายแหลมเห็นได้ชัด ขาหน้าและขาหลังสั้นแต่แข็งแรง ตาโต ขนนุ่มมีลายสีนํ้าตาล ออกหากินในเวลากลางคืน จับเหยื่อได้ไวมาก กินผลไม้ แมลง และสัตว์เล็ก ๆ, นางอาย หรือ ลิงจุ่น ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

มุ่ย

ว. อาการที่ยิ้มไม่ออกเพราะไม่พอใจ (ใช้แก่หน้า) เช่น เขาถูกดุเลยทำหน้ามุ่ย.
 พจนานุกรมไทย

หน้าปูเลี่ยน ๆ

ว. อาการที่วางหน้าไม่สนิท กระดากอายเพราะถูกจับผิดได้เป็นต้น, หน้าเจื่อน ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

กระคน

(กลอน) น. ประโคน คือ สายรัดจากใต้สัปคับไปที่อกช้างหลังขาหน้าแล้วลอดมาบรรจบกัน โยงใต้ท้องช้างและที่หน้าขาหน้าไปจากสายชนักที่คอช้าง.
 พจนานุกรมไทย

ประโคน

น. สายรัดจากใต้สัปคับไปที่อกช้าง หลังขาหน้า แล้วลอดมาบรรจบกันโยงใต้ท้องช้างและหน้าขาหน้าไปจากสายชนักที่คอช้าง, (กลอน) กระคน ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

คันฉาย

น. เครื่องส่องหน้า, กระจกเงา.
 พจนานุกรมไทย

ชายไหว

น. ผ้าห้อยหน้าอยู่ระหว่างชายแครง.
 พจนานุกรมไทย

ตอกหน้า

(ปาก) ก. ว่าใส่หน้าอย่างไม่ไว้หน้า.
 พจนานุกรมไทย

ต่อตี

ก. ตีประชันหน้าเข้าไป.
 พจนานุกรมไทย

ท้องไม้

น. ส่วนกลางของฐานที่เป็นหน้าเรียบ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด