ค้นเจอ 1,235 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเอม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อักกะ

น. พระอาทิตย์; ต้นรัก. (ป.; ส. อรฺก).

อสัตถพฤกษ์,อัสสัตถพฤกษ์

[อะสัดถะพฺรึก, อัดสัดถะพฺรึก] น. ชื่อต้นไม้ที่พระโคตมพุทธเจ้าประทับอยู่ใต้ต้นแล้วได้ตรัสรู้ เรียกว่า ต้นพระศรีมหาโพธิ์ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ต้นโพธิ์.

พลี

[พฺลี] ก. เสียสละ เช่น พลีชีพเพื่อชาติ, บวงสรวงเชิญเอามา (ใช้แก่ยาสมุนไพร) เช่น ไปพลียาที่ต้นเทียน คือ ไปบวงสรวงเก็บต้นเทียนหรือส่วนใดส่วนหนึ่งของต้นเทียนมาทำยารักษาโรค.

ง้วน

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ยางมีพิษ ใบเหมือนใบเงิน ดอกแดง ต้นเหมือนต้นสลอด. (พจน. ๒๔๙๓); ยาพิษ.

เพาะปลูก

น. กรรมวิธีในการปลูกและเลี้ยงดูต้นไม้ตั้งแต่เพาะเมล็ด หรือนำต้นที่โตแล้ว หรือส่วนใดส่วนหนึ่งของต้น เช่น หัว กิ่ง ใบ ไปปลูกแล้วบำรุงให้เจริญเติบโต.

มุจลินท์

[มุดจะ-] น. ต้นจิก; ชื่อสระใหญ่ในป่าหิมพานต์ ซึ่งขอบสระประกอบด้วยต้นจิก. (ป.; ส. มุจิลินฺท).

พยัญชนะตัวต้น เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กก.

กระเจ้า

(ถิ่น-พายัพ, ปักษ์ใต้) น. ต้นกระเชา. (ดู [[กระเชา]]).

กอ

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นก่อ. (ดู ก่อ ๒).

กะด้าง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระด้าง. [ดู กระด้าง ๑ (๒)].

กะส้มชื่น

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นว่านนํ้า. (ดู ว่านนํ้า).

กันตัง

น. ชื่อไม้ต้นมีใบคัน. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ