ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ว. แบบบาง, ไม่มั่นคง; ผอมแห้ง, ขี้โรค.
น. ขี้ที่ค้างอยู่ในลำไส้เด็กที่คลอดใหม่.
น. ขี้วัว. (ป., ส. โค + มย).
ก. ทำให้หมดทุกข์; (ปาก) เยี่ยว, ขี้.
น. โรคอย่างหนึ่งเกิดที่ลูกตา ทำให้ตาพิการมองอะไรไม่เห็นชัดเจน หรืออาจทำให้ตาบอดได้ มีหลายชนิด.
ก. อาการของตาที่ประสบรูป, ปรากฏแก่ตา, ปรากฏแก่ใจ, คิดรู้.
น. มิ่งขวัญดวงตา, สิ่งที่เห็นเป็นที่เจริญตา.
ว. เหล่น้อย (ใช้แก่ตา).
ว. มีหน้าตาท่าทางเข้าทีน่าดู.
น. ความรู้อันอาศัยทางตาเกิดขึ้น.
น. อาการที่ตากับรูปและจักขุวิญญาณประจวบกัน.
ว. ไม่เข้ม, ไม่เด่น, เบื่อเพราะชินตา.