ค้นเจอ 1,442 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฝุ่น

น. ดินแห้งหรือสิ่งอื่นที่ละเอียดเป็นผง เช่น ฝุ่นละออง ฝุ่นชอล์ก; ผงขาว ๆ คล้ายแป้ง ใช้ผัดหน้าหรือทาสิ่งของต่าง ๆ เช่น ฝุ่นผัดหน้า.

มุ่ย

ว. อาการที่ยิ้มไม่ออกเพราะไม่พอใจ (ใช้แก่หน้า) เช่น เขาถูกดุเลยทำหน้ามุ่ย.

หน้าปูเลี่ยน ๆ

ว. อาการที่วางหน้าไม่สนิท กระดากอายเพราะถูกจับผิดได้เป็นต้น, หน้าเจื่อน ก็ว่า.

ทางพิเศษ

(กฎ) น. ทางหรือถนนซึ่งจัดสร้างขึ้นไม่ว่าในระดับพื้นดิน ใต้พื้นดิน เหนือพ้นพื้นดินหรือพื้นนํ้า เพื่ออำนวยความสะดวกในการจราจรเป็นพิเศษ.

ขุยอินทรีย์

น. อินทรียวัตถุที่สลายตัวปะปนอยู่ในดิน ทำให้ดินอุดมสมบูรณ์. (อ. humus).

คันฉาย

น. เครื่องส่องหน้า, กระจกเงา.

ชายไหว

น. ผ้าห้อยหน้าอยู่ระหว่างชายแครง.

ตอกหน้า

(ปาก) ก. ว่าใส่หน้าอย่างไม่ไว้หน้า.

ต่อตี

ก. ตีประชันหน้าเข้าไป.

ท้องไม้

น. ส่วนกลางของฐานที่เป็นหน้าเรียบ.

ทีหลัง

น. ภายหลัง, หลังจากนั้น, ทีหน้าทีหลัง ก็ว่า.

นองหน้า

ว. อาบหน้า (ใช้แก่นํ้าตา).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ