ผลการค้นหา

มือกลอง* *มือกลอง *มือกลอง*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 580 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มือกลอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฟายมือ

ว. เต็มอุ้งมือ, เรียกของที่เต็มฝ่ามือที่ห่อเข้าว่า ฟายมือหนึ่ง. น. ชื่อมาตราตวง ๘ ฟายมือ เป็น ๑ ทะนาน.
 พจนานุกรมไทย

โอละพ่อ

ว. กลับตรงกันข้าม อย่างกลับหน้ามือเป็นหลังมือ. น. คำขึ้นต้นที่พวกระเบ็งร้องและรำในการมหรสพของหลวงเช่นพระราชพิธีโสกันต์.
 พจนานุกรมไทย

ลำตัด

น. การละเล่นที่มีผู้แสดงเป็นชายและหญิงว่าเพลงร้องแก้กัน มีลูกคู่และกลองรำมะนาประกอบ.
 พจนานุกรมไทย

กระดิก

ก. ไหว, ทำปลายอวัยวะเช่นมือหรือเท้าให้ไหว.
 พจนานุกรมไทย

กรีดนิ้ว

ก. กรายนิ้ว, ใช้นิ้วมือหยิบอย่างมีท่าทีหยิบหย่ง.
 พจนานุกรมไทย

ฉมัง

[ฉะหฺมัง] ว. แม่น เช่น มือฉมัง, ขลัง เช่น เป่ามนตร์ฉมัง.
 พจนานุกรมไทย

นข,นข-,นขะ

[นะขะ-] (แบบ) น. เล็บ, เล็บมือ, เล็บเท้า. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ประหว่า

ก. เปล่าเปลี่ยว, ว้าเหว่, เช่น มือประหว่าคว้าหมอน. (สมุทรโฆษ).
 พจนานุกรมไทย

ปาณิเคราะห์

น. การจับเจ้าสาวด้วยมือ คือ การแต่งงาน. (ส. ปาณิคฺรห; ป. ปาณิคฺคห).
 พจนานุกรมไทย

วลัย

[วะไล] น. กำไลมือ, ทองกร; ของที่เป็นวงกลม, วงกลม. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

สังขกร

[สังขะกอน] น. ผู้มีสังข์อยู่ในมือคือ พระนารายณ์. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

หมัด

น. กำปั้น, มือที่กำแน่นสำหรับชกหรือทุบเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด