ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ปรับเสียงลูกระนาดไม่ให้แปร่ง.
(สำ) ก. ไม่ว่ากล่าวอบรมสั่งสอนลูกให้เป็นคนดี เมื่อลูกไปลักขโมยของใครมาได้กลับชมเชยว่าเก่ง ในที่สุดลูกก็กลายเป็นโจร.
คนออกลูก
คำสุภาพ
(โบ) น. เรียกลูกชายคนที่ ๙ ว่า ลูกเจา, คู่กับ ลูกหญิงคนที่ ๙ ว่า ลูกเอา. (กฎ. ๒/๒๖).
น. เด็กเล็ก ๆ หลายคน.
น. ของอย่างหนึ่งรูปคล้ายตะบัน ทำด้วยเขาควายเป็นต้น มีลูกตะบันสำหรับตบลงไปในกระบอกโดยเร็วเพื่อให้เกิดไฟติดเชื้อที่ปลายลูกตะบันนั้น.
น. ลักษณะ นิสัย ตลอดจนโรคหรือความวิกลวิการบางอย่างที่ลูกหลานสืบมาจากบรรพบุรุษ ปู่ย่า ตายาย หรือพ่อแม่, กรรมพันธุ์ ก็ว่า.
(แบบ) น. ลูกกุญแจ, กลอนประตู, ลูกดาล. (ป., ส.).
[-ดก] น. ลูกน้อย, ลูกสัตว์. (ป. โปตก).
น. รังกระสุน, ที่เก็บลูกกระสุนดินดำหรือลูกศร.
(โบ) น. เรียกลูกชายคนที่ ๔ ว่า ลูกไส.
น. เรียกลูกวัวหรือควายเล็ก ๆ ว่า ลูกหม่อ.