ค้นเจอ 817 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า, นภากาศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คคน,คคน-,คคนะ

[คะคะนะ-] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส.).

ตกดิน

ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.

วยัมหะ

น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

พุง

น. ท้อง เช่น นอนตีพุง พุงปลิ้น, เรียกเครื่องในท้องของปลาบางชนิดรวมกัน มีกระเพาะและไส้เป็นต้น ว่า พุง เช่น พุงปลาช่อน.

คเนจร

[คะเนจอน] ก. เที่ยวซัดเซไป. น. เรียกตัวหนังใหญ่ที่สลักเป็นรูปในท่าเดิน. (ลัทธิ). (ส. คคเนจร ว่า ผู้ไปในท้องฟ้า).

ฝีในท้อง

น. วัณโรคที่เกิดในทรวงอกหรือในช่องท้อง.

มาน

(ถิ่น) ก. ตั้งท้อง เช่น มานลูก ข้าวมาน.

แย้

ก. ถ่วงหนักลง เช่น ก้นแย้ ท้องแย้.

กันแซง

น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).

โกหวา

[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).

ถ้อ

ก. โต้ตอบ เช่น ร้องเพลงถ้อกันไปมา. (พงศ. เลขา), ใช้ ท่อ ก็มี.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ