ค้นเจอ 441 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ทนุธรรม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตฤท

[ตฺริด] (แบบ) ก. เจาะ, แทง. (ส.; ป. ตุท).

ทัต,-ทัต

ก. ให้แล้ว, ใช้เป็นคำหลังสมาส เช่น พรหมทัต เทวทัต. (ป. ทตฺต).

ปาณทัณฑ์

น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).

วัคคุวัท

ว. ผู้กล่าวไพเราะ. (ป. วคฺคุ + วท ว่า ผู้กล่าว).

อรรธบท

[อัดทะบด] น. ครึ่งทาง. (ส. อรฺธปท).

อุทพินทุ์

[-พิน] น. หยาดนํ้า. (ป., ส. อุท + พินฺทุ).

เทศก

[เท-สก] น. ผู้ชี้แจง, ผู้แสดง, ผู้แสดงธรรม. (ส.).

ธรรมจาคะ

น. การละธรรม, การละเมิดศาสนา, การทิ้งศาสนา. (ส. ธรฺม + ป. จาค).

ธรรมยุต

น. ชื่อพระสงฆ์นิกายหนึ่ง, คู่กับมหานิกาย, ธรรมยุติกนิกาย ก็เรียก.

มือถือสาก ปากถือศีล

(สำ) ว. มักแสดงตัวว่าเป็นคนมีศีลมีธรรม แต่กลับประพฤติชั่ว.

รัตนตรัย

น. แก้วอันประเสริฐสุดของพุทธศาสนิกชน คือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์. (ส.).

สันทิฐิก,สันทิฐิก-

[สันทิดถิกะ-] (แบบ) ว. ควรเห็นเอง, เป็นคุณของพระธรรมอย่างหนึ่ง. (ป. สนฺทิฏฺิก; ส. สานฺทฺฤษฺฏิก).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ