ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. บทร้อยกรองที่แต่งเป็นฉันท์สำหรับกล่อมช้าง.
(แบบ) น. ช้าง. (ป. ทนฺตี; ส. ทนฺตินฺ ว่า สัตว์มีงา).
ก. วางหญ้าให้สัตว์เช่นช้างม้าเป็นต้นกิน.
(กลอน) น. ช้าง เช่น ขี่ยาตรานาคี. (ตะเลงพ่าย).
[-หฺว่า] น. เครื่องประดับข้อมืออย่างหนึ่ง. (ขุนช้างขุนแผน).
น. เบาะสำหรับปูบนหลังช้างเพื่อออกป่า, พนาด ก็ว่า.
น. การลงโทษในสมัยก่อน คือ เอาตัวไปเป็นคนเลี้ยงช้าง.
น. ชื่อเรียกช้างตัวผู้ที่ไม่มีงาหรืองาสั้น.
ว. ฉลาดช่างรู้ เช่น ช้างแสนรู้ สุนัขแสนรู้.
[-ตะโหฺนด] น. หมอรักษาโรคช้างในทางยา.
[กะหฺรีด] (แบบ) น. คูถ, อุจจาระ, ขี้. (ส.; ป. กรีส).
ว. มีใจขี้กลัวหรือร้องไห้ง่าย, มีใจอ่อนแอ.