ค้นเจอ 500 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดุษฎีสังเวย

น. บทร้อยกรองที่แต่งเป็นฉันท์สำหรับกล่อมช้าง.

ทนดี

(แบบ) น. ช้าง. (ป. ทนฺตี; ส. ทนฺตินฺ ว่า สัตว์มีงา).

ทอดหญ้า

ก. วางหญ้าให้สัตว์เช่นช้างม้าเป็นต้นกิน.

นาคี

(กลอน) น. ช้าง เช่น ขี่ยาตรานาคี. (ตะเลงพ่าย).

บ้าหว่า

[-หฺว่า] น. เครื่องประดับข้อมืออย่างหนึ่ง. (ขุนช้างขุนแผน).

พระนาด

น. เบาะสำหรับปูบนหลังช้างเพื่อออกป่า, พนาด ก็ว่า.

ลงหญ้าช้าง

น. การลงโทษในสมัยก่อน คือ เอาตัวไปเป็นคนเลี้ยงช้าง.

สีดอ

น. ชื่อเรียกช้างตัวผู้ที่ไม่มีงาหรืองาสั้น.

แสนรู้

ว. ฉลาดช่างรู้ เช่น ช้างแสนรู้ สุนัขแสนรู้.

หมอพัดโตนด

[-ตะโหฺนด] น. หมอรักษาโรคช้างในทางยา.

กรีษ

[กะหฺรีด] (แบบ) น. คูถ, อุจจาระ, ขี้. (ส.; ป. กรีส).

ใจเสาะ

ว. มีใจขี้กลัวหรือร้องไห้ง่าย, มีใจอ่อนแอ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ