ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. นอกที่มุงที่บัง เช่น นอนกลางดินกินกลางทราย.
ว. กินไม่ดีเพราะแก่เกินไป เช่น อ้อยท่อนนี้แก่เกินกิน.
ก. บังคับให้ยอมทำตาม เช่น ขืนใจเด็กให้กินยา; ข่มขืน.
ว. เสียงอย่างเสียงสูดปากเช่นกินอาหารเผ็ดเป็นต้น.
ก. ยกอาหารและเครื่องดื่มมาให้ผู้นั่งโต๊ะกิน.
[ถะหฺนบ] (แบบ; กลอน) น. เด็ก, เด็กกินนม. (ป.).
[ทาด-] ว. ที่กินยาระบายอ่อน ๆ ก็ถ่าย.
น. เป็ดย่างชนิดหนึ่ง ย่างให้หนังพองแล้วกินหนัง.
[โพก] น. สมบัติ เช่น ถึงพร้อมด้วยโภคะ. ก. กิน, ใช้สอย. (ป., ส.).
น. สิ่งที่มีพิษมาก กินหรือฉีดเข้าร่างกายเป็นต้นแล้วอาจทำให้ถึงตายได้.
ก. ยิ้มวางหน้าไม่สนิทคล้ายกินของมีรสเฝื่อน.
ก. ชักช้า, ลังเลใจ, เช่น มัวรีรออยู่ทำไม กินโดยไม่รีรอ.