ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มีกำลังยิ่ง. (ส. พล + อติศย).
ก. ย่นหรือย่อแนวกำลังทหารให้สั้นเข้า.
ก. ใช้กำลังเข้าแย่งอำนาจในการบริหารบ้านเมือง.
ก. ใช้อำนาจหรือกำลังบังคับเอาตัวมา.
ว. ไม่ทันหรือไม่เป็นไปตามสมัยที่กำลังนิยมกัน เช่น เขาเป็นคนล้าสมัย.
น. เหตุการณ์ที่กำลังเป็นไป เช่น สถานการณ์บ้านเมืองเป็นปรกติดี.
น. ผู้เป็นกำลังสำคัญในการทำกิจการต่าง ๆ.
[โหมฺ] ก. ระดม เช่น โหมกำลัง โหมไฟ.
ก. ใช้กำลัง; บริหารร่างกายเพื่อให้แข็งแรง.
ว. หย่อนกำลังจนทำอะไรไม่ไหว; ไม่ขึงขัง.
ว. มีแรงลดน้อยถอยลง, หย่อนกำลัง.
[กำมัดชะวาด] (แบบ) น. กรรมชวาต, ลมเบ่ง. (ป.).