ค้นเจอ 582 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แข่งเรือ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เรือบื๋อ

(ปาก) น. เรือติดท้าย.

ล่องแก่ง

ก. ไปด้วยเรือหรือแพฝ่าแก่งลงมา.

สะเภา

น. เรือสำเภา, ตะเภา ก็เรียก.

เสาชี้

น. เสาที่ยื่นออกไปทางหัวเรือ.

เหียน

ก. หัน เช่น เหียนใบเรือ.

กระโดง

น. ใบเรือ เช่น เสากระโดง คือ เสาใบเรือ; ส่วนที่อยู่บนหลังปลาบางชนิด เช่น ปลากัด ปลาฉลาม มีลักษณะเป็นแผ่นตั้งคล้ายใบเรือ. (ข. โกฺฎง ว่า ใบเรือ).

ชักใบให้เรือเสีย

(สำ) ก. พูดหรือทำขวาง ๆ ให้การสนทนาหรือการงานเขวออกนอกเรื่องไป.

ปรานีตีเอาเรือ

(สำ) ก. เอ็นดูหรือเผื่อแผ่เขา แต่กลับถูกประทุษร้ายตอบ เช่น มุทะลุดุดันขันเหลือ ปรานีตีเอาเรือเสียอีกเล่า. (สังข์ทอง).

พายเรือคนละที

(สำ) ก. ทำงานไม่ประสานกัน.

พายเรือทวนน้ำ

(สำ) ก. ทำด้วยความยากลำบาก.

เรือพระที่นั่งกิ่ง

น. เรือหลวงแบบโบราณสำหรับเป็นลำทรงของพระมหากษัตริย์ เสด็จในกระบวนพยุหยาตราทางชลมารค เช่น เรือพระที่นั่งกิ่งสุพรรณหงส์ เรือพระที่นั่งกิ่งศรีสมรรถไชย เรือพระที่นั่งกิ่งไกรสรมุข.

เรือพระที่นั่งชัย

น. เรือพระที่นั่ง เช่น เรือสุพรรณหงส์ เรืออนันตนาคราช เรือเอนกชาติภุชงค์ ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เชิญพระชัยวัฒน์ประดิษฐานขึ้นเป็นประธานบนบุษบกกลางลำ เป็นเรือนำกระบวนพยุหยาตราทางชลมารคเสด็จไปในการพระราชสงคราม หรือการพระราชพิธีสำคัญ, เรียกย่อว่า เรือชัย.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ