ค้นเจอ 621 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เลี้ยงข้าว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประศุ

น. ปศุ, สัตว์เลี้ยง. (ส. ปศุ; ป. ปสุ).

พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง

(สำ) ก. พอมีกินมีใช้, พอเลี้ยงตัวได้.

ลงหญ้าช้าง

น. การลงโทษในสมัยก่อน คือ เอาตัวไปเป็นคนเลี้ยงช้าง.

ลูกคอก

น. ลูกวัวหรือควายที่เกิดจากแม่ที่เลี้ยงไว้ในคอก.

ลูกบุญธรรม

น. ลูกของคนอื่นที่เอามาเลี้ยงเป็นลูกของตัว.

หากินด้วยลำแข้ง

(สำ) ก. หาเลี้ยงชีพด้วยความมานะพยายามของตัวเอง.

อังคาส

[-คาด] ก. ถวายอาหารพระ, เลี้ยงพระ. (ข.).

เอาลูกเขามาเลี้ยงเอาเมี่ยงเขามาอม

(สำ) ก. เอาลูกของคนอื่นมาเลี้ยงเป็นลูก เป็นภาระรับผิดชอบที่หวังผลตอบแทนแน่นอนไม่ได้.

เจ้าภาพ

น. เจ้าของงานพิธีหรือผู้รับเป็นเจ้าของงานพิธี เช่น เจ้าภาพงานแต่งงาน เจ้าภาพสวดพระอภิธรรม; (ปาก) เจ้ามือ เช่น เย็นนี้ฉันขอเป็นเจ้าภาพเลี้ยงข้าวเอง.

ข้าวเบา

น. กลุ่มพันธุ์ข้าวที่ได้ผลเร็วกว่ากลุ่มพันธุ์ข้าวอื่น ออกรวงในช่วงปลายเดือนกันยายนถึงกลางเดือนตุลาคม และเก็บเกี่ยวได้ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนถึงกลางเดือนพฤศจิกายน เช่น พันธุ์ข้าวเหนียวหางยี ๗๑ พันธุ์ข้าวน้ำสะกุย ๑๙, พายัพและอีสานว่า ข้าวดอ.

ข้าวบุหรี่

น. ข้าวหุงอย่างวิธีของแขกมีเครื่องปรุงและเนื้ออยู่ในตัว. (กะบุลี แปลว่า ข้าวปรุงอย่างแบบชาวกรุงกาบุล).

ข้าวเปียก

น. ข้าวที่ต้มและกวนให้เละ, ข้าวที่ต้มกับนํ้ากะทิเจือเกลือเล็กน้อย กวนให้สุกจนข้นหรือเละ มีรสเค็ม ๆ มัน ๆ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ