ผลการค้นหา

ล้างหน้า* *ล้างหน้า *ล้างหน้า*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,076 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ล้างหน้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตึตัง

ว. เหม็นตืด, ล้างไม่ค่อยหายเหม็น, ตุตัง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ตุตัง

ว. ตึตัง, เหม็นตืด, ล้างไม่ค่อยหายเหม็น.
 พจนานุกรมไทย

พยัก

[พะยัก] ก. อาการที่ก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วเงยหน้าขึ้นโดยเร็วเป็นการแสดงความรับรู้ เรียกว่า พยักหน้า.
 พจนานุกรมไทย

หน้าอัด

น. หน้าตรง, หน้าเต็ม, หน้าตรงแบน, (ใช้แก่รูปวาด รูปถ่าย หรือเหรียญ).
 พจนานุกรมไทย

ก้ม

ก. ทำให้ตํ่าลงโดยอาการน้อม (ใช้เฉพาะ หัว หน้า และหลัง) เช่น ก้มหัว ก้มหน้า ก้มหลัง.
 พจนานุกรมไทย

ทะเทียด

น. กลองแขกมี ๒ หน้า หน้าหนึ่งใช้มือตี อีกหน้าหนึ่งใช้ไม้ตี ใช้ในกระบวนแห่.
 พจนานุกรมไทย

ซื้อควายหน้านา ซื้อผ้าหน้าตรุษ

(สำ) ก. ซื้อของไม่คำนึงถึงกาลเวลา ย่อมได้ของแพง, ทำอะไรไม่เหมาะกับกาลเวลา ย่อมได้รับความเดือดร้อน.
 พจนานุกรมไทย

โมฆีย,โมฆีย-,โมฆียะ

[โมคียะ-] (กฎ) ว. ที่อาจเป็นโมฆะได้เมื่อมีการบอกล้าง หรือมีผลสมบูรณ์เมื่อมีการให้สัตยาบัน. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สังสุทธ์,สังสุทธิ

[-สุด, -สุดทิ] น. ความบริสุทธิ์, ความสะอาด; การชำระ, การล้าง. (ส. สํศุทฺธ, สํศุทฺธิ).
 พจนานุกรมไทย

โสธนะ

[-ทะนะ] น. การทำความสะอาด, การชำระล้าง. (ป.; ส. โศธน).
 พจนานุกรมไทย

มุ่ย

ว. อาการที่ยิ้มไม่ออกเพราะไม่พอใจ (ใช้แก่หน้า) เช่น เขาถูกดุเลยทำหน้ามุ่ย.
 พจนานุกรมไทย

หน้าปูเลี่ยน ๆ

ว. อาการที่วางหน้าไม่สนิท กระดากอายเพราะถูกจับผิดได้เป็นต้น, หน้าเจื่อน ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด