ค้นเจอ 1,174 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลูกชาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลูกเลี้ยง

น. ลูกที่ติดพ่อหรือแม่มา; ลูกของคนอื่นซึ่งเอามาเลี้ยงต่างลูก, ลูกบุญธรรม ก็ว่า.

ในไส้

(ปาก) ว. เรียกลูกที่เกิดจากตนว่า ลูกในไส้.

ลูกบุญธรรม

น. ลูกของคนอื่นที่เอามาเลี้ยงเป็นลูกของตัว.

สูนุ

(แบบ) น. ลูก, ลูกเล็ก ๆ, เด็ก. (ป., ส.).

ชู้เหนือขันหมาก

(กฎ; เลิก) น. ชายที่ลอบได้เสียกับหญิงคู่หมั้นของชายอื่น.

ภาตระ

[พาตะระ] น. พี่ชายน้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ).

ขัดนัยน์ตา,ขัดลูกตา,ขัดลูกหูลูกตา

ก. ขัดตา.

เจ็ด

น. จำนวนหกบวกหนึ่ง; ชื่อเดือนจันทรคติ เรียกว่า เดือน ๗ ตกในราวเดือนมิถุนายน; (โบ) เรียกลูกชายคนที่ ๗ ว่า ลูกเจ็ด, คู่กับ ลูกหญิงคนที่ ๗ ว่า ลูกเอก. (กฎ. ๒/๒๖).

กลิ้งเป็นลูกมะนาว

(สำ) ว. หลบหลีกไปได้คล่องจนจับไม่ติด (มักใช้ในทางไม่ดี), กลมเป็นลูกมะนาว ก็ว่า.

ตีลูกซึม

ก. ทำเฉย ๆ เหมือนไม่รู้เรื่อง, แสร้งทำหน้าซึมเศร้าเพื่อให้สงสารหรือเห็นอกเห็นใจ.

ลูกขนไก่

(ปาก) น. ลูกแบดมินตัน.

ลูกชักครอก

น. ลูกปลาจำพวกปลาช่อนที่ตามพ่อเป็นฝูง ๆ, ลูกครอก ก็ว่า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ