ค้นเจอ 1,110 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลำน้ำขุ่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มาก

ว. หลาย, ตรงกันข้ามกับ น้อย, เช่น คนมาก น้ำมาก กินมาก.

ละหาร

น. ห้วงน้ำ. (เทียบมลายู ว่า lahar).

สง่าราศี

ว. มีท่าทางภูมิฐานผิวพรรณมีน้ำมีนวล.

แหมะ,แหมะ,แหมะ ๆ

[แหฺมะ] ว. เสียงดังอย่างเสียงน้ำหยด.

ทักข์

ก. ดู, แล, เห็น, เช่น เล็งทักข์อาทรเธอ เท่าฟ้า, เล็งทักข์ทุรเวทแล้ว เล็งดอย ดงนา. (ลำน้ำน้อย).

ประโปรย

[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.

ห้วย

น. แอ่งน้ำลึกกว้างมีทางน้ำไหลจากภูเขามาขังอยู่ตลอดปี หรือแห้งบ้างเป็นบางคราว.

กระหมุ่น

(โบ) ว. มุ่น; ขุ่น เช่น นํ้าใช้และนํ้าฉัน นานหลายวันเป็นกระหมุ่น. (ขมุ่น หรือ ขนุ่น ทางเหนือว่า ขี้ตะกอน, ทางใต้ใช้ว่า หมวน).

ตักน้ำรดหัวตอ

(สำ) ก. แนะนำพรํ่าสอนเท่าไรก็ไม่ได้ผล, ตักนํ้ารดหัวสาก ก็ว่า.

ตักน้ำรดหัวสาก

(สำ) ก. แนะนำพรํ่าสอนเท่าไรก็ไม่ได้ผล เช่น นํ้ารดหัวสาก สอนเด็กปากมาก เลี้ยงลูกใจแข็ง. (สุบิน กลอนสวด), ตักนํ้ารดหัวตอ ก็ว่า.

น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ

(สำ) อย่าขัดขวางผู้ที่มีอำนาจ, เป็นคำพูดเชิงเตือนสติ.

น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง

(สำ) ก. พูดมากแต่ได้เนื้อหาสาระน้อย.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ