ค้นเจอ 439 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปะดาบ,ฟันดาบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริวิตก

[ปะริ-] ก. นึกเป็นทุกข์หนักใจ. (ป. ปริวิตกฺก ว่า การตรึกตรอง).

ปวาส

[ปะวาด] ก. ประพาส. (ป.; ส. ปฺรวาส).

ปวาฬ

[ปะวาน] น. ประพาฬ. (ป.; ส. ปฺรวาฑ).

ปสูติ

[ปะสูด] น. ประสูติ. (ป.; ส. ปฺรสูติ).

มธุปฎล

[-ปะดน] น. รวงผึ้ง. (ป., ส. มธุปฏล).

โรคศิลปะ

[โรกสินละปะ] น. การปฏิบัติเพื่อรักษาโรค.

สถาปนิก

[สะถาปะ-] น. ผู้ทรงคุณวุฒิในการสร้างสรรค์ทางออกแบบก่อสร้าง. (ส.).

สัลลาป,สัลลาป-

[สันลาปะ-] น. การพูดจากัน. (ป.; ส. สํลาป).

อัปกะ

[อับปะ-] ว. เล็กน้อย, นิดหน่อย. (ป. อปฺปก; ส. อลฺปก).

อัปฏิภาค

[อับปะติพาก] ว. ไม่มีเปรียบ, เทียบไม่ได้. (ป. อปฺปฏิภาค).

ปริวรรต,ปริวรรต-

[ปะริวัด, ปะริวัดตะ-] ก. หมุนเวียน เช่น ปริวรรตเงินตรา; เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

อุปนิษัท

[อุปะ-, อุบปะ-] น. ชื่อคัมภีร์ภาษาสันสกฤตกลุ่มหนึ่ง คัมภีร์อุปนิษัทรุ่นแรกเป็นพื้นฐานของศาสนาพราหมณ์ที่สอนว่าทุกสิ่งทุกอย่างออกมาจากอาตมัน. (ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ