ค้นเจอ 486 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ทรงศร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลืมเลือน

ก. ลืมไปบ้างหรือค่อย ๆ ลืมไปจากความทรงจำ เช่น เรื่องนี้ลืมเลือนไปบ้างแล้ว.

ลูกฟัก

น. แผ่นกระดานที่ใส่ในกรอบบานประตูหน้าต่างเป็นต้นของเรือนฝากระดานแบบทรงไทย.

สมเด็จพระบรมเชษฐาธิบดี

พี่ชาย ที่ทรงพระอิสริยศักดิ์สูงเป็นพิเศษของพระมหากษัตริย์

พระราชปฏิสันถาร

คำทักทาย, การทักทาย เช่น กับแขกเมืองหรือพระราชอาคันตุกะ

กริยา

พระมหากษัตริย์ทรงทักทายเป็นทางการ

รองทรง

น. ทรงผมผู้ชายที่ตัดข้างล่างสั้นข้างบนยาว; หนังสือสำคัญและสมุดไทยที่พระมหากษัตริย์ทรงใช้เป็นการส่วนพระองค์ เช่น กฎหมายตรา ๓ ดวงฉบับรองทรง.

ทรงพระพิโรธ (พระเจ้าแผ่นดิน) พิโรธ, กริ้ว (พระราชวงศ์)

โกรธ

ทรงพระราชดำเนิน, เสด็จพระราชดำเนิน (พระเจ้าแผ่นดิน)/ เสด็จ (พระราชวงศ์)

เดินไป

กรึง

[กฺรึง] (โบ) ก. ตรึง, ปักแน่น, ทำให้อยู่กับที่, เช่น ต้องศรพรหมาสตร์ฤทธิรณ กรึงแน่นทรวงบน ตลอดจนยอดปฤษฎางค์. (พากย์).

ง้าง

ก. ทำให้อ้าออก เช่น ง้างประตู, ดึงให้ยืดออก เช่น ง้างศร, งัด เช่น ง้างปาก, เหนี่ยว เช่น ง้างไกปืน, เงื้อ เช่น ง้างหมัด.

จาป

[จาบ, จาปะ] (แบบ) น. ธนู, ศร, หน้าไม้, เช่น ชักกุทัณฑกำซาบ ด้วยลูกจาปแล่นลิ่ว. (อนิรุทธ์). (ป., ส.).

กรรสะ

[กัน-] (ราชา) ก. ไอ, ใช้ว่า ทรงพระกรรสะ. (ป. กาส; ส. กาศ).

กิริเนศวร

[-เนสวน, -เนด] น. ช้างสำคัญ เช่น ทรงนั่งกิริเนศวรโจมทอง. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ