ผลการค้นหา

ถือหา* *ถือหา *ถือหา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 701 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ถือหา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โตมรธร

[โตมะระทอน] (แบบ) น. ผู้ถือหอก; ไฟ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ถือศักดินา

(โบ) ก. มีศักดิ์โดยถือเอานาเป็นหลักในการกำหนดอำนาจและปรับไหม.
 พจนานุกรมไทย

ทึก,ทึก,ทึกทัก

ก. ตู่เอาเป็นของตัว, ถือเอาเป็นจริงเป็นจัง, เหมาเอาว่าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้.
 พจนานุกรมไทย

ธรณ,ธรณะ

[ทอน, ทอระนะ] (แบบ) น. การถือไว้, การทรงไว้, การยึดไว้. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

นโยบาย

น. หลักและวิธีปฏิบัติซึ่งถือเป็นแนวดำเนินการ. (ป. นย + อุปาย).
 พจนานุกรมไทย

นิรมาน

[-ระมาน] (แบบ) ว. ปราศจากการถือรั้น, ไม่มีความดื้อดึง, ไม่ถือตัว.
 พจนานุกรมไทย

พ่าห์,พาหะ,พาหะ

น. ผู้แบก, ผู้ถือ, ผู้ทรงไว้; ม้า. (ป., ส. วาห).
 พจนานุกรมไทย

เพตร

[เพด] น. หวาย, หวายที่ทำเป็นไม้ถือ. (ส. เวตฺร).
 พจนานุกรมไทย

ยึดถือ

ก. จับถือ, เอามารักษา, นับถือ เช่น ยึดถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

แวตร

[แวด] น. ไม้ถือที่ทำด้วยหวาย. (ส. เวตฺร; ป. เวตฺต).
 พจนานุกรมไทย

หัตถศิลป์

น. ศิลปะในการผลิตสิ่งต่าง ๆ ด้วยมือ โดยถือความงามเป็นหลัก. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อาจริยวาท

น. ลัทธิที่ถือตามคติที่อาจารย์ได้สั่งสอนสืบ ๆ กันมา, มหายาน หรือ อุตรนิกาย ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด