ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. อาจารย์ผู้เฒ่า, พราหมณ์ผู้เฒ่า.
น. ผู้ทำความเจริญ, ผู้ทำการพัฒนา.
(ปาก) น. ผู้มีอำนาจมาก, ผู้เป็นหัวหน้าใหญ่.
น. ผู้มีส่วน, ผู้เป็นฝ่าย. (ป.; ส. ภาคินฺ).
น. ผู้กล่าว, ผู้พูด. (ป.; ส. วกฺตฺฤ).
น. ผู้คงแก่เรียน, ผู้รู้. (ป., ส.).
น. ผู้ตกอยู่ในอบาย, ผู้ถูกทรมาน. (ป.).
น. ผู้ถึงที่สุด, ผู้ชำนะความทุกข์. (ป.).
น. ผู้เป็นเจ้า, ผู้เป็นใหญ่, นาย. (ป.).
(กฎ) น. บุคคลผู้ได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่ง รวมทั้งบุคคลอื่นที่มีอำนาจจัดการแทนได้ตามที่กฎหมายกำหนด.
น. ชื่อการเล่นของเด็กชนิดหนึ่งไม่จำกัดจำนวนผู้เล่น โดยจะต้องมีคนหนึ่งอยู่โยง ณ หลักที่กำหนดไว้ มีหน้าที่ไล่จับผู้อื่นให้ได้ ถ้าจับใครไม่ได้เลยก็ต้องอยู่โยงต่อ ถ้าจับผู้ใดได้ผู้นั้นต้องอยู่โยงแทน มีบทร้องประกอบว่า “เอาเถิดเจ้าล่อ ข้าวเหนียวสองห่อ ไม่พอกันกิน”.
น. เนื้อตัวผู้.