ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) น. คำติมักเป็นประโยชน์ทำให้ได้คิด, มักใช้เข้าคู่กับ หวานเป็นลม ว่า หวานเป็นลม ขมเป็นยา.
น. เรียกลมที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในต้นฤดูฝนว่า ลมพัทธยา.
น. ต้นลม, ลมต้นฤดูหนาว; เรียกไข้ที่มักเกิดเพราะถูกอากาศเย็นต้นฤดูหนาวว่า ไข้หัวลม.
(สำ) ก. ทำอะไรเกินกำลังความสามารถของตัว.
น. ไข้ขณะที่กำลังมีระดูหรือระดูเพิ่งหยุด.
ว. สุดแต่กำลังความสามารถอันน้อยเท่าที่มีอยู่ในขณะนั้น.
ว. เต็มกำลัง, เต็มขนาด เช่น โตเต็มที่.
ว. มีกำลังน้อย, อ่อนแอ, ท้อแท้; เลวทราม.
น. ผู้มีกำลัง ๑๐ เป็นพระนามของพระพุทธเจ้า.
ว. มีกำลังน้อย, อ่อนแอ, ท้อแท้, ทุพพล ก็ว่า. (ส.).
ว. ผ่อนหรือช่วยให้ใช้แรงหรือกำลังน้อยลง.
ว. อ่อนกำลังจนแทบจะทรงตัวไม่ได้.