ค้นเจอ 560 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เรือโอ่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ระโยง

น. สายโยงเสากระโดงเรือ.

เรือบื๋อ

(ปาก) น. เรือติดท้าย.

ล่องแก่ง

ก. ไปด้วยเรือหรือแพฝ่าแก่งลงมา.

สะเภา

น. เรือสำเภา, ตะเภา ก็เรียก.

เสาชี้

น. เสาที่ยื่นออกไปทางหัวเรือ.

เหียน

ก. หัน เช่น เหียนใบเรือ.

กระโดง

น. ใบเรือ เช่น เสากระโดง คือ เสาใบเรือ; ส่วนที่อยู่บนหลังปลาบางชนิด เช่น ปลากัด ปลาฉลาม มีลักษณะเป็นแผ่นตั้งคล้ายใบเรือ. (ข. โกฺฎง ว่า ใบเรือ).

ชักใบให้เรือเสีย

(สำ) ก. พูดหรือทำขวาง ๆ ให้การสนทนาหรือการงานเขวออกนอกเรื่องไป.

ปรานีตีเอาเรือ

(สำ) ก. เอ็นดูหรือเผื่อแผ่เขา แต่กลับถูกประทุษร้ายตอบ เช่น มุทะลุดุดันขันเหลือ ปรานีตีเอาเรือเสียอีกเล่า. (สังข์ทอง).

พายเรือคนละที

(สำ) ก. ทำงานไม่ประสานกัน.

พายเรือทวนน้ำ

(สำ) ก. ทำด้วยความยากลำบาก.

เรือพระที่นั่งกิ่ง

น. เรือหลวงแบบโบราณสำหรับเป็นลำทรงของพระมหากษัตริย์ เสด็จในกระบวนพยุหยาตราทางชลมารค เช่น เรือพระที่นั่งกิ่งสุพรรณหงส์ เรือพระที่นั่งกิ่งศรีสมรรถไชย เรือพระที่นั่งกิ่งไกรสรมุข.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ