ผลการค้นหา

วิลาสิริ* *วิลาสิริ *วิลาสิริ*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 374 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "วิลาสิริ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิมุต

[-มุด] ก. พ้น, หลุดพ้น. (ป. วิมุตฺต; ส. วิมุกฺต).
 พจนานุกรมไทย

วิรตะ,วิรัต

ว. ปราศจากความยินดี, ไม่ยินดี. (ป. วิรตฺต; ส. วิรกฺต).
 พจนานุกรมไทย

วิวิต

ว. สงัด, ปลีกตัวไปอยู่ในที่สงัด. (ป. วิวิตฺต, ส. วิวิกฺต).
 พจนานุกรมไทย

เวหาส

[-หาด] น. ฟ้า, อากาศ. (ป.; ส. วิหายส).
 พจนานุกรมไทย

สาวิกา

น. ศิษย์ผู้หญิงของศาสดา. (ป.; ส. ศฺราวิกา).
 พจนานุกรมไทย

กะลาซอ

(ปาก) ว. คล้ายกะลาที่ทำซอ, เรียกผมที่ตัดแล้วเป็นรูปอย่างนั้น.
 พจนานุกรมไทย

จลาจล

[จะลาจน] น. ความปั่นป่วนวุ่นวายไม่มีระเบียบ. (ป., ส. จล + อจล).
 พจนานุกรมไทย

เหลา

[เห-ลา] น. ความหมิ่น; ความสนุก; การเล่น, การกีฬา; การหยอกเอิน; ความสะดวกสบาย. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

วิจุรณ

[วิจุน] ว. ป่น, แหลกละเอียด, มักใช้ประกอบท้ายคำ จุรณ เป็น จุรณวิจุรณ, เขียนเป็น วิจุณ ก็มี. (ส. วิจูรฺณ; ป. วิจุณฺณ).
 พจนานุกรมไทย

กระโสง

(กลอน) น. ปลากระสง เช่น กระโสงสังควาดหว้าย ชลา. (สรรพสิทธิ์).
 พจนานุกรมไทย

ตรีสัตกุลา

[-สัดตะ-] น. ตระกูลอันสามารถ ๓ อย่าง คือ เทียนดำ ผักชีลา ขิงสด.
 พจนานุกรมไทย

ภคันทลา

[พะคันทะลา] น. โรคริดสีดวงทวารหนัก. (ป.; ส. ภคํทร).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด