ค้นเจอ 682 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ริมน้ำ, ฝั่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หนอง

[หฺนอง] น. นํ้าเลือดเสียกลายเป็นสีขาวข้นที่ลัดอยู่ตามแผลและฝี, น้ำหนอง ก็ว่า.

หุบห้วย

น. หุบเขาที่มีแอ่งน้ำขังอยู่.

พระภิงคาร

เต้าน้ำที่ทำด้วยดินเผา

สุธาหรณ์

[[ครุฑ]], ผู้ลักน้ำอมฤต

คำนาม

อมฤตาหรณ์

[[ครุฑ]], ผู้ลักน้ำอมฤต

คำนาม

หินโสโครก

น. แนวพืดหินหรือโขดหินใต้น้ำใกล้ ๆ ผิวพื้นน้ำทะเล อาจมีบางส่วนโผล่พ้นน้ำหรือปริ่มน้ำก็ได้ เป็นอันตรายแก่การเดินเรือ.

ชร

[ชอน] น. ลวดลาย, ลายประกอบริม, ระบาย, เช่น ขนนเขนยชร. (ข.).

ชานคลอง

(กฎ) น. พื้นที่จากริมตลิ่งถึงเชิงลาดคันคลองขนานไปกับคลอง.

บริภัณฑ์

[บอริพัน] น. ผ้าทาบประกอบริมสบงหรือจีวรด้านกว้าง.

ปริมณฑล

[ปะริมนทน] น. วงรอบ; ความเรียบร้อย เช่น นุ่งห่มให้เป็นปริมณฑล. (ป.).

ผ้าถุง

น. เครื่องนุ่งของผู้หญิง ซึ่งใช้ผืนผ้าเย็บริมด้านข้างให้ติดกัน.

สินเธาว์

น. เกลือที่ได้จากดินเค็มที่ห่างไกลจากฝั่งทะเล เรียกว่า เกลือสินเธาว์. (ป. สินฺธว).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ