ค้นเจอ 580 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มือกลอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หางยาม

น. หางคันไถตอนที่มือถือ.

แอว

(ถิ่น-พายัพ) น. ชื่อกลองยาวขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ทำด้วยลำท่อนไม้ขุดไส้ในออกให้กลวงแล้วขึงด้วยหนังสัตว์ทางด้านปากกลองเพียงด้านเดียว จากด้านปากกลองมีลักษณะสอบเข้าคล้ายเอว ตอนปลายบานผายออกคล้ายดอกลำโพง. (พายัพ แอว ว่า เอว).

บงกชกร

[-กดชะกอน] (กลอน) น. มือมีรูปอย่างดอกบัวตูม, กระพุ่มมือ, มือ เช่น กระพุ่มบงกชกร. (เพชรมงกุฎ).

พยุงปีก

ก. ประคองแขนพยุงไปด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งโอบรอบหลังไปสอดใต้รักแร้ของผู้ถูกพยุง.

ทิม

น. ศาลาแถวหรือห้องแถวสำหรับเป็นที่พักหรือไว้ของในพระราชวัง เช่น ทิมตำรวจ ทิมกลอง.

วัก

ก. เอาอุ้งมือตักน้ำหรือของเหลวขึ้นมาค่อนข้างเร็ว เช่น ใช้มือวักน้ำกิน เอามือวักน้ำโคลนสาด, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น วักควัน.

ข่มท้อง

ก. ใช้มือกดท้องช่วยในการคลอดลูก.

ข้อมือขาว

(โบ) น. ข้อมือที่ไม่ได้สักบอกสังกัดทหาร.

ตานกแก้ว

น. อวัยวะส่วนที่เป็นปุ่มกลมที่ข้อมือทั้ง ๒ ข้าง.

ทิ้งไพ่

ก. ปล่อยไพ่ตัวที่ไม่ต้องการให้แก่มือล่าง.

บ้าหว่า

[-หฺว่า] น. เครื่องประดับข้อมืออย่างหนึ่ง. (ขุนช้างขุนแผน).

แบมือ

ก. หงายมือเหยียดนิ้วทั้ง ๕ ออก; ไม่เอาธุระ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ