ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ตาบอดอย่างที่ตาดูเหมือนเป็นปรกติ แต่มองไม่เห็น.
น. ตามีลักษณะเศร้า ชวนให้เอ็นดู.
ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำตา ก็ว่า.
น. กระพังโหม. (ป. ปูติลตา).
น. เปลที่ถักด้วยป่านเป็นตาโปร่ง.
น. หน้าด้านข้าง (เห็นตาและหูข้างเดียว).
ว. เขมาก (ใช้แก่ตา).
ก. ขัดตา.
ว. ยวดยิ่ง, ยิ่งยวด, เช่น ทนทายาด, พระญาณสมเด็จทรง ทายาด. (ยวนพ่าย).
น. ตาที่มองเห็นสีผิดไปจากสีที่เป็นจริง เนื่องจากประสาทตาที่รับรู้สีพิการหรือเจริญไม่เต็มที่.
ก. หรี่ (ใช้แก่ตา) ในคำว่า หยีตา. ว. หรี่, ที่แคบเรียวเล็ก, ในคำว่า ตาหยี.
ก. ระวัง, ดูแล, รักษา, (มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส) เช่น พุทธรักขิต ญาณรักขิต. (ป.).