ผลการค้นหา

ช้าง-ช้าง* *ช้าง-ช้าง *ช้าง-ช้าง*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 385 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ช้าง-ช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขาดคอช้าง

ก. ถูกฟันตายบนคอช้างเมื่อเวลาชนช้างกัน, ขาดหัวช้าง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ตะพุ่น

(โบ) น. พวกคนหลวงที่ถูกเกณฑ์ให้เกี่ยวหญ้าเลี้ยงช้าง.
 พจนานุกรมไทย

เพี้ย

น. ตำแหน่งขุนนางไทยแคว้นล้านนาและล้านช้าง คือ พญา.
 พจนานุกรมไทย

เพี้ยกวาน,เพี้ยกว้าน

น. ตำแหน่งข้าราชการหัวเมืองสมัยโบราณทางล้านนาและล้านช้าง.
 พจนานุกรมไทย

มทะ

[มะทะ] น. ความเมา; นํ้ามันช้างที่ตกมัน; สภาพช้างที่ตกมัน. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

เสาตะลุง

น. ไม้ท่อนกลม หัวเสากลึงเป็นรูปหัวเม็ดทรงมัณฑ์ ปักเป็นหลักคู่หนึ่ง สำหรับล่ามช้างหรือผูกช้างเครื่องยืนแท่น, ตะลุง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ตะลุง

น. เรียกไม้ท่อนกลม หัวเสากลึงเป็นรูปหัวเม็ดทรงมัณฑ์ ปักเป็นหลักคู่หนึ่ง สำหรับล่ามช้างหรือผูกช้างเครื่องยืนแท่น ว่า เสาตะลุง.
 พจนานุกรมไทย

กริน

[กะ-] (แบบ) น. ช้าง, ช้างพลาย, เช่น กรินไกรอาสนอัศวาชี. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์). (ส.).
 พจนานุกรมไทย

กรี

[กะรี] (แบบ) น. ช้าง เช่น ถัดนั้นพลนิกรพวกกรี. (ม. คำหลวง มหาราช).
 พจนานุกรมไทย

กันดอง

(โบ) น. ถ่องแถว เช่น เทเพนทรพฤกษนุกันดอง. (กล่อมช้างของเก่า).
 พจนานุกรมไทย

เกณฑ์ตะพัด

น. เครื่องผูกสำหรับหัดช้างให้เดินฝีเท้าเรียบ. (สิบสองเดือน).
 พจนานุกรมไทย

โกญจนะ

[โกนจะนะ] (กลอน) ย่อมาจาก โกญจนาท เช่น เสียงช้างก้องโกญจนสำเนียง. (สมุทรโฆษ).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด