ผลการค้นหา

ชายป่า* *ชายป่า *ชายป่า*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 738 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ชายป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พราน

[พฺราน] น. ผู้หากินในทางล่าสัตว์เป็นต้น, ผู้ชำนาญป่า, เช่น พรานนก พรานป่า.
 พจนานุกรมไทย

ผีเรือนไม่ดี ผีป่าก็พลอย

(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.
 พจนานุกรมไทย

จำ

(โบ) น. ชายผ้า เช่น เอาพระจำเจิมเฉลิมเชิงเวียน. (อะหม จำ ว่า ชายผ้า).
 พจนานุกรมไทย

รักสามเส้า

น. ความรักที่ชาย ๒ คนรักหญิงคนเดียวกัน หรือหญิง ๒ คนรักชายคนเดียวกัน.
 พจนานุกรมไทย

พนจร,พนจรก

[พะนะจอน, พะนะจะรก] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ป., ส. วนจร, วนจรก).
 พจนานุกรมไทย

พเนจร

น. ผู้เที่ยวป่า, พรานป่า; โดยปริยายหมายความว่า ร่อนเร่ไป, เที่ยวไปโดยไร้จุดหมาย. (ป., ส. วเนจร).
 พจนานุกรมไทย

กะต่อย

น. พลูป่า เรียกว่า พลูกะต่อย. (ปรัดเล).
 พจนานุกรมไทย

กุย

น. ชาวป่าพวกหนึ่งคล้ายพวกมูเซอ.
 พจนานุกรมไทย

บุก

ก. ลุย, ฝ่าไป, เช่น บุกโคลน บุกป่า.
 พจนานุกรมไทย

ปันจุเหร็จ

น. เครื่องรัดเกล้าที่ไม่มียอด; โจรป่า. (ช.).
 พจนานุกรมไทย

พนชีวี

[พะนะ-] น. ชาวป่า. (ส. วนชีวินฺ).
 พจนานุกรมไทย

พนัสดม

[พะนัดสะดม] น. ป่ามืด, ป่าทึบ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด