ผลการค้นหา

คนขี้เหล้า* *คนขี้เหล้า *คนขี้เหล้า*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,939 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คนขี้เหล้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

องุ่น

[อะหฺงุ่น] น. ชื่อไม้เถาชนิด Vitis vinifera L. ในวงศ์ Vitaceae ผลเป็นพวง กินได้หรือใช้หมักทำเหล้า เรียก เหล้าองุ่น.
 พจนานุกรมไทย

กุ๊ย

น. คนเลว, คนโซ. (จ. กุ๊ย ว่า ผี).
 พจนานุกรมไทย

คนร้าย

น. คนที่ไม่มีคุณธรรม; คนทำผิดอาญา, อาชญากร.
 พจนานุกรมไทย

คอหยัก ๆ สักแต่ว่าคน

(สำ) น. คนที่ประพฤติตัวไม่สมศักดิ์ศรีของความเป็นคน.
 พจนานุกรมไทย

สุชน

น. คนดี, คนประพฤติดี. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

มัก

ก. ชอบ, พอใจ, เช่น เลือกที่รักมักที่ชัง. ว. โดยมาก, ค่อนข้าง, เนือง ๆ, เช่น มักมีอันเป็นไปต่าง ๆ มักเป็นคนขี้ลืม.
 พจนานุกรมไทย

ต้นบท

น. คนบอกบทให้คนรำรู้ว่าจะรำอย่างไร หรือให้คนร้องรู้ว่าจะร้องอย่างไร.
 พจนานุกรมไทย

ส่วนเกิน

น. ส่วนที่นอกเหนือไปจากที่กำหนด เช่น ได้รับบัตรเชิญไปงาน ๒ คน แต่ไป ๓ คน คนที่ ๓ เป็นส่วนเกิน.
 พจนานุกรมไทย

หมาหัวเน่า

(สำ) น. คนซึ่งเป็นที่รังเกียจของคนอื่นจนไม่สามารถเข้ากับใครได้, คนที่ไม่มีใครรักหรือคบหา.
 พจนานุกรมไทย

บ้องหู

น. ช่องหู, รูหู, เช่น ขี้หูเต็มบ้องหู.
 พจนานุกรมไทย

เป็นอัตรา

(ปาก) ว. เป็นปรกติ, เป็นประจำ, เช่น ขยันเป็นอัตรา ขี้เกียจเป็นอัตรา.
 พจนานุกรมไทย

อุจจาร,อุจจาร-,อุจจาระ

[อุดจาระ-] น. ขี้, (ปาก) อึ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด