ค้นเจอ 390 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โขลงช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะพานช้าง

น. สะพานที่ทำแข็งแรงสำหรับให้ช้างข้ามในสมัยโบราณ.

ปกกระพอง

น. เครื่องปกส่วนที่นูนเป็นปุ่ม ๒ ข้างหัวช้าง.

หัสดิน,หัสดี

[หัดสะ-] น. ช้าง. (ส. หสฺตินฺ, หสฺติ; ป. หตฺถี).

อังกุศ

[-กุด] น. ขอเหล็กอย่างขอสับช้าง. (ส.; ป. องฺกุส).

ขอช้าง

น. ขอเหล็กมีด้าม สำหรับสับช้าง, ขอช้างที่มีปลายโค้งใช้ในพิธีช้าง เรียกว่า ขอเกราะ, ขอช้างที่ปลายเป็นยอดปิ่น เรียกว่า ขอปิ่น.

คชลักษณ์

น. รูปพรรณสัณฐานของช้างต่าง ๆ ซึ่งดีและชั่ว, ประเภทตำราแสดงรูปพรรณสัณฐานของช้างต่าง ๆ ซึ่งดีและชั่ว ถ้าได้ไว้จะให้คุณหรือโทษแก่เจ้าของ.

ปาลิไลยก์

น. ชื่อป่าแห่งหนึ่งที่พระพุทธเจ้าเสด็จอาศัยอยู่ และเป็นชื่อช้างซึ่งอยู่ในที่นั้นด้วย; พระพุทธรูปปางหนึ่ง มีรูปช้างและลิงอยู่ด้วย เรียกว่า ปางพระปาลิไลยก์. (ป.).

เห็นเขาขึ้นคานหาม เอามือประสานก้น

(สำ) ก. ทำเลียนแบบคนใหญ่คนโตหรือคนมั่งมีทั้ง ๆ ที่ตนไม่มีกำลังทรัพย์หรือความสามารถพอ, มีความหมายอย่างเดียวกับ เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง.

เห็นเขาขึ้นคานหาม เอามือประสานรัดก้น

(สำ) ก. ทำเลียนแบบคนใหญ่คนโตหรือคนมั่งมีทั้ง ๆ ที่ตนไม่มีกำลังทรัพย์หรือความสามารถพอ, มีความหมายอย่างเดียวกับ เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง.

ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวมาปิด

(สำ) น. ความชั่วหรือความผิดร้ายแรงที่คนรู้ทั่วกันแล้ว จะปิดอย่างไรก็ไม่มิด.

ควาญ

[คฺวาน] น. ผู้เลี้ยงและขี่ขับช้าง, คนบังคับช้าง, ใช้กับสัตว์อื่นก็มี เช่น ควาญแรด. (สมุทรโฆษ), ควาญแกะ ควาญม้า. (ปรัดเล).

กระพังเหิร

น. ชื่อการฟันด้วยขอช้างอย่างหนึ่ง คือฟันให้หยุดอย่างชะงัก. (ตำราขี่ช้าง).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ