ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ใช้แทนสิ่งที่เสียไป, เพิ่มเติม.
น. ชื่อที่ตั้งขึ้นเพื่อพรางหรือแทนชื่อจริง.
ก. รับผิดชอบ, ต้องรับใช้แทน. (แผลงมาจาก สนอง).
[ข้าพะเจ้า] ส. คำใช้แทนตัวผู้พูด มักใช้อย่างเป็นทางการ, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๑.
[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแหนะกระแหน ก็ว่า.
ก. ทันทีที่สุดคำพูด, ทันทีที่จบคำพูด.
ว. พูดไม่บ่งชัดให้จะแจ้ง เช่น พูดคลุม ๆ.
ก. พูดใช้สำนวนมาก ๆ, พูดจาเล่นสำนวน.
ก. พูดปัดไปให้พ้นตัว, พูดอย่างไม่รู้ไม่ชี้.
ก. ไม่พูด หรือไม่ให้พูด เช่น ปิดปากเงียบ พยานถูกฆ่าปิดปาก.
[พดจะ-] น. การเปล่งวาจา, การพูด; คำพูด. (ป.).
ก. พูดเกี้ยว, พูดเลียบเคียงทางชู้สาว, แพละโลม หรือ แทะโลม ก็ว่า.